( آمرزش گناهان و دخول در بهشت جاودان ) و چنان كه خواهيم ديد دو شاخه از مواهب الهى در دنيا نيز در آيه بعد آمده است .
آنجا كه مىفرمايد : « و نعمت ديگرى كه آن را دوست داريد و مورد علاقه است به شما مىبخشد ، و آن يارى خداوند ، و پيروزى نزديك است » ( * ( وَأُخْرى تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّه وَفَتْحٌ قَرِيبٌ ) * ) ( 1 ) .
چه تجارت پرسود و پربركتى ؟ كه سراسرش فتح و پيروزى و نعمت و رحمت است ، و به همين دليل از آن به عنوان « فوز عظيم » و پيروزى بزرگ ياد كرده .
سپس به همين دليل به مؤمنان در مورد اين تجارت بزرگ تبريك مىگويد و بشارت مىدهد و مىافزايد : « و مؤمنان را بشارت ده » ( * ( وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) .
در حديثى آمده است هنگامى كه در « ليله عقبة » ( شبى كه پيامبر در نزديكى مكه مخفيانه با جمعى از مردم مدينه ملاقات كرد و از آنان بيعت گرفت ) ميان رسول خدا ص و مسلمانان مدينه پيمان بسته شد « عبد اللَّه بن رواحه » عرض كرد هر شرطى مىخواهى در ضمن اين پيمان براى پروردگارت و براى خودت بكن .
پيامبر ص فرمود : « اما براى پروردگارم شرط اين است كه به هيچوجه چيزى را شريك او قرار ندهيد ، اما براى خودم همانگونه كه از خود و اموالتان دفاع مىكنيد از من نيز دفاع كنيد » .
« عبد اللَّه » گفت : در مقابل آن به ما چه داده خواهد شد ؟
پيامبر ص فرمود : بهشت !
هامش
( 1 ) « اخرى » صفت است براى موصوف محذوفى مانند نعمت يا خصلت ، بعضى نيز گفتهاند موصوف « تجارت » است ولى بعيد به نظر مىرسد .