بود ، مىگويد : مرد عربى خدمت على ع آمد و از آيه « * ( لا يَأْكُلُه إِلَّا الْخاطِؤُنَ ) * » سؤال كرد ، و بجاى « خاطئون » يعنى خطاكاران « خاطون » كه به معنى گام برداران است قرائت كرد ، لذا پرسيد : همه مردم گام برمىدارند ، آيا خداوند به همه آنها از اين غذا مىدهد ؟
امام تبسمى فرمود و گفت : اى مرد عرب صحيح آن * ( لا يَأْكُلُه إِلَّا الْخاطِؤُنَ ) * است ، عرض كرد راست گفتى اى امير مؤمنان ! خداوند بنده غير خطاكار را تسليم عذاب نمىكند ، سپس امام ع رو به « ابو الاسود » ( كه مرد اديبى بود ) كرد و فرمود : امروز حتى بيگانگان از لغت عرب نيز مسلمان شدهاند ، ترتيبى ده تا بتوانند زبان خود را اصلاح كنند ، و ابو الاسود به دنبال اين دستور علامت رفع و نصب و كسر ( پيش و زبر و زير ) را ابداع كرد ( 1 ) .
هامش
( 1 ) تفسير « در المنثور » از جلال الدين سيوطى جلد 6 صفحه 263 .