در اينجا اين سؤال پيش مىآيد كه چرا بيعت با زنان مشروط به اين شرائط بود ، در حالى كه بيعت با مردان ، تنها بر اسلام و جهاد بود .
در پاسخ مىتوان گفت : آنچه در مورد مردان در آن محيط از همه مهمتر بوده ، همان ايمان و جهاد بوده است ، و در مورد زنان ، چون جهاد ، مشروع نبود ، شرائط ديگرى ذكر شده كه مهمتر از همه بعد از توحيد امورى بوده كه زنان در آن جامعه گرفتار انحراف ، از آن بودند .
نكتهها :
1 - رابطه بيعت زنان با شخصيت اسلامى آنها
در تفسير سوره فتح ( ذيل آيه 18 ) بحث مشروحى پيرامون بيعت و شرائط و خصوصيات آن در اسلام داشتيم كه نياز به تكرار آن نمىبينيم ( 1 ) ، آنچه يادآورى آن در اينجا لازم است ، مساله بيعت پيامبر ص با زنان است ، آن هم با شرائطى مفيد و سازنده كه در آيه فوق آمد .
اين مساله نشان مىدهد كه بر خلاف گفته بيخبران يا مغرضانى كه مىگويند اسلام براى نيمى از جامعه انسانى يعنى زنان ، ارزشى قائل نشده و آنها را به حساب نياورده است ، دقيقا آنها را در مهمترين مسائل به حساب آورده است ، از جمله مساله « بيعت » است كه يك بار در حديبيه ( در سال ششم هجرت ) و يك بار در فتح مكه انجام گرفت ، و آنها نيز دوشبدوش مردان در اين پيمان الهى وارد شدند ، و حتى شرائط بيشترى را نسبت به مردان پذيرا گشتند ، شرائطى كه هويت انسانى زن را زنده مىكرد ، و او را از اينكه تبديل به متاع بىارزش يا وسيله اى
هامش
( 1 ) به جلد 22 تفسير نمونه صفحه 69 تا 78 ( ذيل آيه 18 سوره فتح ) مراجعه فرمائيد