سؤال ديگر اينكه : در آيه 142 صافات آمده است : فَالْتَقَمَه الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ : « ماهى عظيمى او را بلعيد در حالى كه درخور ملامت بود » ولى از آيه مورد بحث استفاده مىشود كه مذمت و ملامتى بر او نبود .
پاسخ اين سؤال نيز با توجه به يك نكته روشن مىشود و آن اينكه اين ملامت مربوط به زمانى است كه تازه در شكم ماهى قرار گرفته بود ولى رفع مذمت مربوط به زمانى است كه توبه كرد و خدا توبه او را پذيرفت ، و از شكم ماهى رهايى يافت .
لذا در آيه بعد مىفرمايد : « پروردگارش او را برگزيد و از صالحان قرار داد » ( * ( فَاجْتَباه رَبُّه فَجَعَلَه مِنَ الصَّالِحِينَ ) * ) .
و به دنبال آن ماموريت هدايت قومش را مجددا بر عهده او گذارد ، و او به سراغ آنها آمد ، و همگى ايمان آوردند ، و خداوند تا مدت زيادى آنان را از مواهب زندگى بهره مند ساخت .
شرح ماجراى « يونس » و قومش ، و همچنين مسائل ديگرى در ارتباط با ترك اولاى او و قرار گرفتنش در شكم ماهى ، و سؤالات مختلفى را كه در اين زمينه مطرح است مشروحا در جلد 19 صفحه 152 تا 168 ( ذيل آيات 139 تا 148 سوره صافات ) و همچنين در جلد 13 صفحه 484 تا 489 ( ذيل آيه 87 و 88 سوره انبياء ) آوردهايم .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 423
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٢٣