ص را به پيروى از آئين نياكان و شرك و بتپرستى دعوت كردند ، خداوند او را از اطاعت آنها نهى كرد ( 1 ) .
بعضى ديگر نقل كردهاند كه « وليد بن مغيرة » كه از سران بزرگ شرك بود اموال عظيمى به پيامبر ص عرضه داشت و سوگند ياد كرد كه اگر از آئينش بازگردد به او خواهد داد ! ( 2 ) از لحن آيات و از آنچه در تواريخ آمده است به خوبى استفاده مىشود كه وقتى مشركان كوردل سرعت پيشرفت آئين اسلام را مشاهده كردند به فكر افتادند كه از طريق دادن امتيازاتى به پيامبر ص امتيازاتى از او بگيرند ، و او را به نوعى سازش بكشانند - همانگونه كه روش همه طرفداران باطل در طول تاريخ است - لذا گاه اموال عظيم ، و گاه زنان زيبا ، و گاه پست و مقام برجسته پيشنهاد مىكردند ، و در حقيقت روح پيامبر ص را با مقياس وجود خود اندازه - گيرى و مقايسه مىنمودند .
ولى قرآن بارها به پيامبر ص هشدار داده كه هرگز كمترين انعطافى در برابر اين پيشنهادهاى انحرافى از خود نشان ندهد ، و با اهل باطل هرگز مداهنه نكند ، چنان كه در آيه 49 سوره مائده مىخوانيم : ( وَأَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّه وَلا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّه إِلَيْكَ ) : « در ميان آنها ( اهل كتاب ) بر طبق آنچه خدا نازل كرده حكم كن و از هوسهاى آنها پيروى مكن ، و بر حذر باش كه تو را از تعليماتى كه خدا بر تو نازل كرده منحرف نسازند » .
« يدهنون » از ماده « مداهنه » در اصل از « دهن » به معنى « روغن »
هامش
( 1 ) « فخر رازى » جلد 30 صفحه 85 و « مراغى » جلد 29 صفحه 31 .
( 2 ) تفسير « قرطبى » جلد 10 صفحه 6710 .