8 - نزديك است از شدت غضب پاره پاره شود ، هر زمان گروهى در آن افكنده مىشوند نگهبانان دوزخ از آنها سؤال مىكنند : مگر انذاركننده الهى به سراغ شما نيامد ! 9 - مىگويند : آرى ، انذاركننده به سراغ ما آمد ، ولى ما او را تكذيب كرديم و گفتيم خداوند هرگز چيزى نازل نكرده ، و شما در گمراهى بزرگى هستيد ! 10 - و مىگويند : اگر ما گوش شنوا داشتيم ، يا تعقل مىكرديم ، جزء دوزخيان نبوديم .
11 - اينجاست كه به گناه خود اعتراف مىكنند ، دور باشند دوزخيان از رحمت خدا !
تفسير اگر گوش شنوا و فكر بيدار داشتيم در دوزخ نبوديم !
از آنجا كه در آيات گذشته سخن از نشانههاى عظمت و قدرت خدا و دلائل آن در عالم آفرينش بود ، در آيات مورد بحث سخن از كسانى مىگويد كه اين دلائل را ناديده گرفته ، و راه كفر و شرك را پيش مىگيرند ، و همچون شياطين ، عذاب الهى را به جان مىخرند .
نخست مىفرمايد :
« براى كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند عذاب جهنم است و بد جايگاهى است » ( * ( وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ) * ) .
سپس به شرح گوشه اى از اين عذاب وحشتناك پرداخته مىافزايد :
« هنگامى كه كفار در آن افكنده مىشوند صداى وحشتناكى از آن مىشنوند و اين در حالى است كه پيوسته مىجوشد و غليان دارد » ( * ( إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَهِيَ تَفُورُ ) * ) .
آرى هنگامى كه آنها با نهايت ذلت و حقارت در آن پرتاب مىشوند