[ سوره الطلاق ‹ 65 › : آيه 12 ]
اللَّه الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَمِنَ الأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّه عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّه قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً ‹ 12 ›
ترجمه :
12 - خداوند كسى است كه هفت آسمان را آفريد و از زمين نيز همانند آن را ، فرمان او در ميان آنها پيوسته نازل مىشود ، تا بدانيد كه خداوند بر هر چيز توانا است و علم او به همه چيز احاطه دارد
تفسير : هدف از آفرينش عالم معرفت است
اين آيه كه آخرين آيه سوره طلاق است ، اشاره پرمعنى روشنى به عظمت قدرت خداوند در آفرينش آسمانها و زمين ، و نيز هدف نهايى اين آفرينش دارد ، و بحثهايى را كه در آيات گذشته پيرامون وعده ثواب عظيم به مؤمنان پرهيزگار ، و همچنين وعده هايى كه به گشودن گره مشكلات آنها داده تكميل مىكند ، بديهى است خداوندى كه قدرت بر اين آفرينش عظيم دارد ، توانايى بر انجام آن وعدهها در اين جهان و جهان ديگر نيز دارد .
نخست مىفرمايد : « خداوند همان كسى است كه هفت آسمان را آفريد » ( * ( اللَّه الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ ) * ) .
« و از زمين نيز همانند آن » ( و * ( مِنَ الأَرْضِ مِثْلَهُنَّ ) * ) .
يعنى همانگونه كه آسمانها « هفتگانه » اند زمينها نيز هفتگانه مىباشند ، و اين تنها آيه اى از قرآن مجيد است كه اشاره به زمينهاى هفتگانه مىكند .
اكنون ببينيم منظور از اين آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى مشابه آن