زندگى اول ، و از بين بردن عوامل جدايى است كه در آيه فوق اشاره لطيفى به آن شده بود ، بخصوص اينكه اسلام روى اين مساله تاكيد مىكند كه زنان در دوران عده بايد در خانه مرد بمانند ، و طبعا يك معاشرت دائمى چندماهه خواهند داشت كه به آنها مجال مىدهد مساله جدايى را دور از هيجانات زودگذر مجددا مورد بررسى قرار دهند .
مخصوصا در مورد طلاق رجعى ( 1 ) كه بازگشت به زوجيت نيازى به هيچگونه تشريفات ندارد ، و هر كار و يا سخنى كه دليل بر تمايل مرد به بازگشت باشد رجوع محسوب مىشود ، حتى اگر دست بر بدن زن يا شهوت و يا بدون شهوت بگذارد هر چند قصد رجوع هم نداشته باشد رجوع محسوب مىشود .
به اين ترتيب اگر اين مدت با شرائطى كه در بالا گفتيم بگذرد و آن دو با هم آشتى نكنند معلوم مىشود به راستى آمادگى ادامه زندگى مشترك ندارند مصلحت در اين است كه از هم جدا شوند .
در اين زمينه شرح ديگرى در جلد دوم تفسير نمونه ذيل آيه 228 سوره بقره دادهايم ،
هامش
( 1 ) منظور از « طلاق رجعى » طلاقى است كه براى اولين و يا دومين بار صورت مىگيرد ، و تصميم بر جدايى از ناحيه مرد است به طورى كه زن نه مهر خود را بذل مىكند نه مال ديگر را ! .