[ سوره الطلاق ‹ 65 › : آيه 1 ]
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّه رَبَّكُمْ لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّه وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّه فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَه لا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّه يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً ‹ 1 ›
ترجمه :
1 - اى پيامبر ! هر زمان خواستيد زنان را طلاق دهيد در زمان عده طلاق گوئيد ( زمانى كه از عادت ماهانه پاك شده و با همسرشان نزديكى نكرده باشند ) و حساب عده را نگه داريد ، و از خدايى كه پروردگار شما است بپرهيزيد ، نه شما آنها را از خانه هايشان بيرون كنيد ، و نه آنها ( در دوران عده ) بيرون روند ، مگر اينكه كار زشت آشكارى انجام دهند ، اين حدود الهى است ، و هر كس از حدود الهى تجاوز كند به خويشتن ستم كرده ، تو نمىدانى شايد خداوند بعد از اين ، وضع تازه ( و وسيله اصلاحى ) فراهم كند .