محتواى سوره تغابن
در اينكه اين سوره در مدينه نازل شده يا در مكه ؟ در ميان مفسران ، سخت گفتگو است ، هر چند مشهور مدنى بودن آن است ، در حالى كه بعضى آن را كلا ، مكى ، و بعضى ، تنها سه آيه آخر را مدنى دانسته ، و باقى را ، مكى مىدانند .
البته لحن آيات اخير اين سوره ، با سورههاى مدنى هماهنگ است ، ولى صدر آن ، با سورههاى مكى موافقتر است ، اما به هر حال ما مجموع آن را طبق مشهور ، مدنى ، تلقى مىكنيم .
« ابو عبد اللَّه زنجانى » در كتاب نفيس « تاريخ القرآن » ، از فهرست « ابن نديم » ، نقل مىكند كه سوره تغابن بيست و سومين سوره اى است كه در مدينه نازل شده است ، و با توجه به اينكه سورههاى مدنى كلا 28 سوره است ، لذا بايد گفت اين سوره از آخرين سوره هايى است كه بر پيامبر ص نازل شده ) ( 1 ) .
اما از نظر محتوى ، اين سوره را مىتوان به چند بخش تقسيم كرد :
1 - آغاز سوره كه از توحيد و صفات و افعال خدا بحث مىكند .
2 - به دنبال آن ، با استفاده از علم خداوند ، به مردم هشدار مىدهد كه مراقب اعمال پنهان و آشكار خود باشند ، و سرنوشت ، اقوام پيشين را فراموش نكنند .
3 - در بخش ديگرى از سوره ، سخن از معاد است .
و اينكه روز قيامت روز « تغابن » و مغبون شدن گروهى و برنده شدن گروه
هامش
( 1 ) « تاريخ القرآن » صفحه 54 و 61 .