ذكر كردهاند بعضى آن را به نمازهاى پنجگانه ، و بعضى شكر نعمت و صبر بر بلا و رضاى به قضا ، و بعضى حج و زكات و تلاوت قرآن ، و بعضى به تمام فرائض تفسير كردهاند ، ولى روشن است ذكر خدا معنى وسيعى دارد كه همه اينها و غير اينها را شامل مىشود بنا بر اين تفسير به امور فوق از قبيل ذكر مصداقهاى روشن است .
تعبير به « خاسرون » ( زيانكاران ) به خاطر آن است كه حب دنيا چنان انسان را سرگرم مىكند كه سرمايههاى وجودى خويش را در راه لذات ناپايدار ، و گاهى اوهام و پندارها ، صرف مىكند و با دست خالى از اين دنيا مىرود در حالى كه با داشتن سرمايههاى بزرگ براى زندگى جاويدانش كارى نكرده است .
سپس به دنبال اين اخطار شديد به مؤمنان ، دستور انفاق در راه خدا را صادر كرده ، مىفرمايد : « از آنچه به شما روزى دادهايم انفاق كنيد پيش از آنكه مرگ يكى از شما فرا رسد و بگويد : پروردگارا ! چرا مرگ مرا مدت كمى به تاخير نينداختى تا انفاق كنم و از صالحان باشم » ؟ ! ( * ( وَأَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ ) * ) ( 1 ) .
گرچه بعضى امر به انفاق را در اينجا به معنى وجوب تعجيل در اداى زكات تفسير كردهاند ولى روشن است كه منظور آيه هر گونه انفاق واجب و مستحبّ را كه وسيله نجات انسان در آخرت است ، شامل مىشود .
هامش
( 1 ) قابل توجه اينكه : در آيه فوق « اصدق » منصوب و « اكن » مجزوم است در حالى كه عطف بر يكديگر مىباشد اين به خاطر اين است كه « اكن » عطف بر محل « اصدق » است و در تقدير چنين است « ان اخرتنى اصدق و اكن من الصالحين » .