را دارند ، كبر و غرور به آنان اجازه نمىدهد كه در مقام جبران برآيند ، نمونه بارز اين مطلب ، همان عبد اللَّه بن أبى بود كه ماجراى عجيب او را در شان نزول خوانديم ، هنگامى كه آن سخن بسيار زشت و ناروا را در باره پيامبر ص و مؤمنان مهاجر گفت : كه وقتى به مدينه بازگرديم عزيزان ذليلان را بيرون خواهند كرد ، و آيات قرآن نازل شد و سخت او را نكوهش نمود به او پيشنهاد كردند كه نزد رسول خدا ص بيايد تا براى او از درگاه خداوند آمرزش بطلبد سخن نارواى ديگرى گفت كه حاصلش اين بود : گفتيد : ايمان بياورم ، آوردم ، گفتيد زكات بده ، دادم ، چيزى نمانده كه بگوئيد براى محمد ص سجده كن ! روشن است كه روح اسلام ، تسليم در برابر حق است و كبر و غرور ، هميشه مانع اين تسليم است ، به همين دليل يكى از نشانههاى منافقان ، بلكه يكى از انگيزههاى نفاق را همين خودخواهى و خود برتربينى و غرور مىتوان شمرد .
« لوو » از ماده « لى » در اصل به معنى « تابيدن طناب » است ، و به همين مناسبت به معنى برگرداندن سر و يا تكان دادن سر ، نيز آمده است .
يصدون چنان كه قبلا نيز گفتيم در دو معنى به كار مىرود : « منع كردن » و « اعراض نمودن » بد و مناسب آيه مورد بحث ، معنى دوم ، و مناسب آيه گذشته ، معنى اول است .
در آيه بعد براى رفع هر گونه ابهام در اين زمينه ، مىافزايد : « به فرض كه آنها نزد تو بيايند و براى آنها استغفار كنى ، زمينه آمرزش در آنها وجود ندارد بنا بر اين » تفاوتى نمىكند كه براى آنها استغفار كنى يا نكنى ، هرگز خداوند آنها را نمىبخشد « ! ( * ( سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّه لَهُمْ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 160
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٦٠