كه شبيه شما بودند هلاك و نابود كرديم ، آيا كسى هست كه متذكر شود و پند گيرد « ( * ( وَلَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ) * ) .
« اشياع » جمع « شيعه » به معنى كسانى است كه از سوى فردى به هر طرف مىروند و امور مربوط به او را نشر و شياع مىدهند ، و او را تقويت مىكنند و اگر شيعه به معنى پيرو استعمال مىشود نيز از همين جهت است .
مسلما اقوام پيشين ، پيرو مشركان مكه و مانند آنها نبودند ، بلكه قضيه بر عكس بود ، اما از آنجا كه طرفداران يك نفر « شبيه » او هستند اين واژه در معنى « شبيه و مانند » نيز به كار مىرود .
اين را نيز نبايد ناديده گرفت كه اين گروه از كفار مكه از برنامههاى پيشينيان نيرو مىگرفتند ، و از خط مكتب آنها استفاده مىكردند ، و به همين جهت بر اقوام پيشين اشياع ( شيعهها ) اطلاق شده است .
به هر حال اين آيه بار ديگر اين حقيقت را تاكيد مىكند كه وقتى اعمال و رفتار و اعتقادات شما با آنها يكى است ، دليلى ندارد كه شما سرنوشتى جز سرنوشت آنها داشته باشيد بيدار شويد و پند گيريد .
سپس به اين اصل اساسى اشاره مىكند كه با مرگ اقوام پيشين اعمال آنها نابود نشد ، بلكه « هر كارى را انجام دادند در نامههاى اعمالشان ثبت است » ( * ( وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوه فِي الزُّبُرِ ) * ) .
همين گونه اعمال شما نيز ثبت و ضبط مىشود ، و براى يوم الحساب محفوظ است .
« زبر » جمع « زبور » به معنى « كتاب » است ، و در اينجا اشاره به نامه اعمال آدميان مىباشد ، بعضى نيز احتمال دادهاند كه منظور از آن « لوح محفوظ »
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 78
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٨