جمعى آنها را همان مشركان مكه مىدانند كه در غزوه بدر ، طعم تلخ شكست را با تمام وجودشان چشيدند ، و ضربات سربازان اسلام ، آنها را از پاى در آورد ، زيرا حادثه « بدر » فاصله زيادى با ماجراى « بنى نضير » نداشت چون ماجراى بنى نضير - چنان كه قبلا اشاره كرديم - بعد از جنگ « احد » رخ داد ، و ماجراى بدر قبل از احد به فاصله يك سال واقع شد ، بنا بر اين در ميان اين دو حادثه ، فاصله زيادى نبود .
در حالى كه بسيارى از مفسران آن را اشاره به ماجراى يهود « بنى قينقاع » مىدانند كه بعد از ماجراى بدر واقع شد ، و منجر به بيرون راندن اين گروه از يهود از مدينه گرديد ، البته اين تفسير مناسبتر به نظر مىرسد ، چرا كه تناسب بيشترى با يهود بنى نضير دارد ، زيرا يهود « بنى قينقاع » نيز مانند يهود « بنى نضير » افرادى ثروتمند و مغرور و در ميان خود جنگجو بودند ، و پيامبر ص و مسلمانان را - چنان كه در نكات مشروحا به خواست خدا خواهيم گفت - با نيرو و قدرت خود تهديد مىكردند ، ولى سرانجام چيزى جز بدبختى و دربدرى در دنيا و عذاب اليم آخرت عائدشان نشد .
« و بال » به معنى عاقبت شوم و تلخ است ، و در اصل از « وابل » به معنى باران سنگين گرفته شده زيرا بارانهاى سنگين معمولا خوفناك است ، و انسان از عاقبت تلخ آن هراسان مىباشد ، چرا كه غالبا سيلهاى خطرناكى به دنبال دارد .
سپس به تشبيهى در باره منافقان پرداخته ، مىگويد : « داستان آنها نيز همانند داستان شيطان است كه به انسان گفت كافر شو تا مشكلات تو را حل كنم ، اما هنگامى كه كافر شد گفت من از تو بيزارم ، من از خداوندى كه پروردگار عالميان است بيم دارم » ( * ( كَمَثَلِ الشَّيْطانِ إِذْ قالَ لِلإِنْسانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 536
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٣٦