نيست ، آنچه طبيعى است اينكه مؤمنان در هر حال خود را پيروز مىدانند خواه كشته و شهيد شوند و خواه دشمن را در هم بكوبند ، و كسى كه منطقش اين است ترس و وحشتى به خود راه نمىدهد ، بلكه چنين انسان اعجوبه اى براى دشمنش وحشتانگيز است ، همانگونه كه در دنياى امروز نيز كشورهاى بزرگى را مىبينيم كه با داشتن پيشرفته ترين سلاحها ، و بزرگترين ارتشها ، از گروهى اندك مؤمنان راستين ستيزه جوى وحشت دارند ، و دائما مىكوشند با آنها درگير نشوند .
در حديثى از رسول خدا ص مىخوانيم كه فرمود :
نصرت بالرعب مسيرة شهر ! :
« من از جانب خدا به وسيله ترس و وحشت دشمنان يارى شدهام به فاصله يك ماه ( 1 ) .
يعنى نه تنها كسانى كه در ميدان نبرد با من رو برو مىشوند وحشت دارند بلكه در نقاطى كه دشمن از من يك ماه راه فاصله دارد وحشت و اضطراب حاكم است ! در مورد لشكريان حضرت مهدى ( عج ) نيز مىخوانيم كه سه لشكر او را يارى مىكنند : الملائكة ، و المؤمنون ، و الرعب ! : « فرشتگان و مؤمنان و ترس و وحشت » ! ( 2 ) .
در حقيقت آنها سعى مىكنند از برون ضربه نخورند اما خداوند از درون آنها را متلاشى مىكند ، و مىدانيم ضربه درونى جانكاهتر و جبران ناپذير است ، چرا كه اگر تمام سلاحها و ارتشهاى دنيا در اختيار كسى باشد ولى روحيه نبرد نداشته باشد محكوم به شكست و نابودى است .
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » جلد 2 صفحه 519 ( ذيل آيه 151 آل عمران ) .
( 2 ) « اثبات الهداة » جلد 7 صفحه 124 .