دوست دارند و دشمنان او را دشمن ، پنج پاداش بزرگ مقرر داشته كه سه پاداشش را در همين جهان به آنها مىدهد و دو پاداش را در قيامت .
نخستين موهبت در اين جهان ، استقرار و ثبات ايمان آنها است ، چنان نقش ايمان را بر قلوبشان مىزند كه دست حوادث و طوفانهاى زندگى نتواند آن را محو سازد ، و از اين گذشته با روح تازه اى آنها را تاييد و تقويت مىكند ، و در مرحله سوم آنها را در حزب خويش جاى مىدهد و بر دشمنان پيروز مىسازد .
در آخرت نيز بهشت جاويدان با تمام نعمتهايش در اختيار آنها قرار مىدهد ، و علاوه بر آن ، خشنودى مطلق خويش را از آنان اعلام مىدارد .
در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم :
ما من مؤمن الا و لقلبه اذنان فى جوفه : اذن ينفث فيها الوسواس الخناس ! و اذن ينفث فيها الملك ! فيؤيد اللَّه المؤمن بالملك ، فذلك قوله * ( وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْه ) *
: « هر مؤمنى قلبش دو گوش دارد ، گوشى كه در آن « وسواس خناس » مىدمد ، و گوشى كه فرشته در آن مىدمد ، خداوند مؤمن را به وسيله فرشته تقويت مىكند ، و اين همان است كه مىفرمايد : « * ( وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْه ) * » ( 1 ) .
و در حديث ديگرى از امام باقر ع در تفسير كلام پيامبر گرامى اسلام ص كه مىفرمايد : اذا زنى الرجل فارقه روح الايمان ( هنگامى كه انسان زنا كند روح ايمان در آن حال از او جدا مىشود ) آمده است : اين روح ايمان همان است كه خداوند در قرآن فرموده : * ( وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْه ) * ( 2 ) از احاديث فوق ، گستردگى معنى « روح ايمان » و شمول آن نسبت به فرشته و مرتبه عالى روح انسانى روشن مىشود ، در ضمن اين حقيقت را نيز نشان
هامش
( 1 ) « كافى » ( مطابق نقل تفسير الميزان جلد 19 صفحه 288 ) .
( 2 ) همان مدرك .