بعضى نيز گفتهاند : آيه در باره « عبد اللَّه بن ابى » نازل شده كه فرزندى با ايمان داشت ، روزى ديد پيامبر ص آب مىنوشد عرض كرد كمى از آب را در ظرف بگذاريد تا به پدرم بدهم شايد خدا قلبش را پاك كند ، هنگامى كه نيم خورده آب نوشيدنى پيامبر ص را براى او آورد او از نوشيدن خوددارى كرد و حتى جمله بسيار زشت و زننده و توهين آميزى نسبت به رسول اللَّه ص گفت ، پسرش نزد پيامبر ص آمد و اجازه قتل پدر را خواست ، پيامبر ص اجازه نداد و فرمود : با او مدارا كن ( ولى در دل از اعمال او بيزار باش ) .
سپس به پاداشهاى بزرگ اين گروه كه قلبشان به طور كامل در اختيار عشق خدا است پرداخته ، و پنج موضوع را كه بعضى به صورت امداد و توفيق است ، و بعضى به صورت نتيجه و سرانجام كار بيان مىكند :
در بيان قسمت اول و دوم مىفرمايد : « آنها كسانى هستند كه خدا خط ايمان را بر صفحه قلوبشان نوشته ، و با روحى از ناحيه خودش آنان را تقويت فرموده است » ( * ( أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الإِيمانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْه ) * ) .
بديهى است اين امداد و لطف الهى هرگز با اصل آزادى اراده و اختيار انسان منافات ندارد ، چرا كه گامهاى نخستين يعنى « ترك محبت دشمنان خدا » از سوى خود آنان برداشته شده ، سپس امدادهاى الهى به صورت « استقرار ايمان » كه از آن تعبير به « كتابت » و نوشتن شده به سراغ آنان مىآيد .
آيا اين روح الهى كه خداوند مؤمنان را با آن تاييد مىكند تقويت پايههاى ايمان است يا دلائل عقلى يا قرآن و يا فرشته بزرگ خدا كه روح نام دارد ؟ احتمالات و تفسيرهاى مختلفى ذكر شده ولى جمع ميان همه اينها نيز امكان پذير است خلاصه اين روح يك نوع حيات معنوى جديد است كه خداوند بر مؤمنان افاضه مىكند .
و در سومين مرحله مىفرمايد : « خداوند آنها را در باغهايى از بهشت
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 470
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧٠