كه بنى اميه به گمان پيروزى بر اهل بيت ع آن را روز مسعودى مىشمردند ، و در روايات شديدا از تبرك به آن روز نهى شده ، و حتى دستور دادهاند كه آن روز را روز ذخيره آذوقه سال و مانند آن نكنند ، بلكه كسب و كار را در آن روز تعطيل كرده ، و عملا از برنامه بنى اميه فاصله بگيرند مجموع اين روايات سبب شده كه بعضى مساله سعد و نحس ايام را چنين تفسير كنند كه مقصود اسلام توجه دادن مسلمين به اين حوادث است ، تا از نظر عمل خود را بر حوادث تاريخى سازنده تطبيق دهند ، و از حوادث مخرب و روش بنيانگذاران آنها فاصله گيرند .
اين تفسير ممكن است در مورد قسمتى از اين روايات صادق باشد ولى در مورد همه آنها مسلما صادق نيست ، چرا كه از بعضى از آنها استفاده مىشود تاثير مرموزى در بعضى ايام احيانا وجود دارد كه ما از آن آگاهى نداريم .
ب : اين نكته نيز قابل دقت است كه بعضى در مساله سعد و نحس ايام به اندازه اى راه افراط را پوييدهاند كه به هر كارى مىخواهند دست بزنند قبلا به سراغ سعد و نحس ايام مىروند ، و عملا از بسيارى فعاليتها باز مىمانند ، و فرصتهاى طلايى را از دست مىدهند .
يا اين كه بجاى بررسى عوامل شكست و پيروزى خود و ديگران استفاده از اين تجربيات گرانبها در زندگى ، گناه همه شكستها را به گردن شومى ايام مىاندازند ، همانگونه كه رمز پيروزىها را در نيكى ايام جستجو مىكنند ! اين يك نوع فرار از حقيقت ، و افراط در مساله ، و توضيح خرافى حوادث زندگى است كه بايد از آن به شدت پرهيز كرد ، و در اين مسائل نه گوش به شايعات ميان مردم داد ، نه سخن منجمان ، و نه گفته فالگيران ، اگر چيزى در حديث معتبر در اين زمينه ثابت شود بايد پذيرفت ، و گرنه بى اعتنا به گفته اين و آن بايد خط زندگى را ادامه داد ، و با تلاش و سعى و كوشش به پيش محكم
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 44
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٤