و در نقطه مقابل ، تعبير « مبارك » نيز در بعضى از آيات قرآن ديده مىشود ، چنان كه در باره شب قدر مىفرمايد إِنَّا أَنْزَلْناه فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ : « ما قرآن را در شبى پر بركت نازل كرديم » ( دخان - 3 ) .
همانگونه كه گفتيم « نحس » در اصل به معنى سرخى فوق العاده افق است كه آن را به صورت « نحاس » يعنى « شعله آتش خالى از دود » در مىآورد ، سپس به همين مناسبت در معنى « شوم » به كار رفته است .
به اين ترتيب قرآن جز اشاره سربسته اى به اين مساله ندارد ، ولى در روايات اسلامى به احاديث زيادى در زمينه « نحس و سعد ايام » برخورد مىكنيم كه هر چند بسيارى از آنها روايات ضعيف است و يا احيانا آميخته با بعضى روايات مجعول و خرافات مىباشد ، ولى همه آنها چنين نيست ، بلكه روايات معتبر و قابل قبولى در ميان آنها بدون شك وجود دارد ، چنان كه مفسران نيز در تفسير آيات فوق بر اين معنى صحه نهادهاند .
محدث بزرگ مرحوم علامه مجلسى نيز روايات فراوانى در « بحار الانوار » در اين زمينه آورده است ( 1 ) .
آنچه به طور فشرده و خلاصه در اينجا مىتوان گفت چند مطلب است :
الف - در روايات متعددى سعد و نحس ايام در ارتباط با حوادثى كه در آن واقع شده است تفسير شده ، فى المثل در روايتى از امير مؤمنان على ع مىخوانيم شخصى از امام ع درخواست كرد تا در باره روز « چهارشنبه » و فال بدى كه به آن مىزنند و سنگينى آن ، بيانى فرمايد كه منظور كدام چهارشنبه است ؟
فرمود « آخر اربعاء فى الشهر و هو المحاق و فيه قتل قابيل هابيل اخاه . . . و يوم الاربعاء ارسل اللَّه عز و جل الريح على قوم عاد » : « منظور
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » جلد 59 كتاب السماء و العالم صفحه 1 تا 91 و قسمتى بعد از آن .