محتواى سوره مجادله
اين سوره در مدينه نازل شده است ، و طبق طبيعت سورههاى « مدنى » بيشتر از احكام فقهى ، و نظام زندگى اجتماعى ، و روابط با مسلمين و غير مسلمين سخن مىگويد ، و مجموع بحثهاى آن را مىتوان در سه بخش خلاصه كرد :
1 - در بخش اول سخن از حكم « ظهار » مىگويد كه در جاهليت نوعى طلاق و جدايى دائمى محسوب مىشد ، و اسلام آن را تعديل كرد و در مسير صحيح قرار داد .
2 - در بخش ديگرى يك سلسله دستورها در باره آداب مجالست از جمله منع از « نجوى » ( سخنان در گوشى ) و همچنين جا دادن به كسانى كه تازه وارد مجلس مىشوند .
3 - در آخرين بخش ، بحث گويا و مشروح و كوبنده اى در باره منافقان ، و آنها كه ظاهرا دم از اسلام مىزدند اما با دشمنان اسلام سر و سر داشتند ، مطرح كرده ، مسلمين راستين را از ورود در حزب شياطين و منافقين بر حذر مىدارد و آنها را به رعايت « حب فى اللَّه » و « بغض فى اللَّه » و ملحق شدن به « حزب اللَّه » دعوت مىكند .
نامگذارى سوره به سوره « مجادلة » به خاطر تعبيرى است كه در آيه نخستين آن آمده است .
فضيلت تلاوت سوره مجادله
در فضيلت اين سوره دو روايت از پيغمبر گرامى اسلام ص و امام صادق ع نقل شده است :