بيافرينيم در كتاب ( لوح محفوظ ) ثبت است ، و اين امر براى خداوند آسان است « ( * ( ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الأَرْضِ وَلا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّه يَسِيرٌ ) * ) ( 1 ) .
آرى مصائبى كه در زمين رخ مىدهد همچون زلزلهها و سيلها و طوفانها و آفات مختلف ، و همچنين مصائبى كه در نفوس انسانها واقع مىشود مانند مرگ و ميرها ، و انواع حوادث دردناكى كه دامان انسان را مىگيرد همه آنها از قبل مقدر شده است ، و در لوح محفوظ ثبت است .
ولى بايد توجه داشت كه مصائبى كه در اين آيه به آن اشاره شده ، تنها مصائبى است كه به هيچوجه قابل اجتناب نيست و مولود اعمال انسانها نمىباشد ( و به تعبير ديگر حصر در اينجا حصر اضافى است ) .
شاهد اين سخن آنكه در آيه 30 سوره « شورى » مىخوانيم : وَما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ : « هر مصيبتى به شما رسد به خاطر اعمالى است كه انجام دادهايد ، و بسيارى را نيز عفو مىكند » ! با توجه به اينكه آيات يكديگر را تفسير مىكنند ، هنگامى كه اين دو آيه در برابر هم قرار گيرد نشان مىدهد مصائبى كه دامنگير انسان مىشود بر دو گونه است : مصائبى است كه مجازات و كفاره گناهان او است و اين مصائب بسيارند ، ظلمها ، بيدادگريها ، خيانتها ، انحرافات و ندانم كاريها و امثال آن سرچشمه بسيارى از مصائب خود ساخته ما است .
ولى بخشى از مصائب است كه ما هيچگونه نقشى در آنها نداريم و به صورت
هامش
( 1 ) در اينكه مرجع ضمير در « نبراها » چيست ؟ احتمالات متعددى دادهاند ، بعضى مرجع آن را « زمين » و « انفس » مىدانند ، و بعضى « مصيبه » و بعضى همه اينها ، اما با توجه به لحن آيه مناسب معنى اول است چرا كه مىخواهد بگويد حتى پيش از آفرينش زمين و آسمان و شما اين مصائب پيش بينى شده است .