پيكار نمودند ( با كسانى كه بعد از پيروزى انفاق كردند ) يكسان نيستند آنها بلند مقامترند از كسانى كه بعد از فتح انفاق نمودند و جهاد كردند ، و خداوند به هر دو وعده نيك داده است ، و خدا به آنچه انجام مىدهيد آگاه است .
11 - كيست كه به خدا وام نيكو دهد ( و از اموالى كه به او ارزانى داشته انفاق كند ) تا خداوند آن را براى او چندين برابر كند ، و براى او اجر فراوان پر ارزشى است .
تفسير : ايمان و انفاق دو سرمايه بزرگ نجات و خوشبختى
بعد از بيان قسمتى از دلائل عظمت خداوند در عالم هستى و اوصاف جمال و جلال او ، اوصافى كه انگيزه حركت به سوى اللَّه است ، در آيات از آنها نتيجه گيرى كرده و همگان را دعوت به ايمان و عمل مىنمايد .
نخست مىفرمايد : « به خداوند و رسولش ايمان بياوريد » ( * ( آمِنُوا بِاللَّه وَرَسُولِه ) * ) .
اين دعوت يك دعوت عام است كه شامل همه انسانها مىشود ، مؤمنان را به ايمانى كاملتر و راسختر ، و غير مؤمنان را به اصل ايمان دعوت مىكند ، دعوتى كه توأم با دليل است و دلائلش در آيات توحيدى قبل گذشت .
سپس به يكى از آثار مهم ايمان كه « انفاق فى سبيل اللَّه » است دعوت كرده مىگويد : « از آنچه خداوند شما را در آن جانشين ديگران ساخته انفاق كنيد » ( * ( وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيه ) * ) .
دعوت به ايثار و فداكارى و گذشت از مواهبى كه انسان در اختيار دارد ، منتها اين دعوت را مقرون به اين نكته مىكند كه فراموش نكنيد « در حقيقت مالك اصلى خدا است » و اين اموال و سرمايهها چند روزى به عنوان امانت نزد شما سپرده شده ، همانگونه كه قبلا در اختيار اقوام پيشين بود .