پرداخته ، مىافزايد : « براى خدا است مالكيت و حاكميت آسمانها و زمين » ( * ( لَه مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * ) .
او است كه زنده مىكند و مىميراند « ( * ( يُحْيِي وَيُمِيتُ ) * ) .
« و بر هر كار توانا است » ( * ( وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) * ) .
مالكيت خداوند نسبت به عالم هستى مالكيت اعتبارى و تشريعى نيست ، بلكه مالكيت حقيقى و تكوينى است ، يعنى او به همه چيز احاطه دارد و همه جهان در قبضه قدرت او ، و تحت اراده و فرمان او است ، لذا به دنبال آن سخن از زنده كردن و ميراندن و توانايى بر هر چيز به ميان آمده است .
و به اين ترتيب تا به اينجا شش وصف از اوصاف او در اين دو آيه بيان شده است .
تفاوت « عزت » و « قدرت » در اين است كه عزت بيشتر توجه به درهم شكستن مدافع دارد ، و قدرت توجه به ايجاد اسباب ، بنا بر اين دو وصف مختلف محسوب مىشوند ، هر چند در ريشه توانايى با هم مشتركند ( دقت كنيد ) .
مساله زنده كردن و ميراندن ( احياء و اماته ) در بسيارى از آيات قرآن مطرح شده است ، و در حقيقت اين دو موضوع از موضوعاتى است كه اسرار پيچيده آن بر هيچكس روشن نيست ، نه كسى به درستى از حقيقت حيات با خبر است ؟ و نه حقيقت مرگ را كسى مىداند بلكه آنچه از اين دو مىدانيم آثار آنها است ، و عجب اينكه از همه چيز نزديكتر به ما حيات و زندگى ما است ، در عين حال حقيقت و اسرار آن از همه چيز مخفىتر است ! قابل توجه اينكه جمله « يحيى و يميت » به صورت فعل مضارع دليل بر استمرار مساله حيات و مرگ در طول همه زمانها است ، و اطلاق اين دو نه تنها شامل حيات و مرگ انسان در اين جهان مىشود كه شامل هر گونه حيات و مرگ ، از عالم فرشتگان گرفته تا موجودات زنده ديگر و حيوانات و گياهان ،
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 297
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٧