91 - به او گفته مىشود : سلام بر تو از سوى دوستانت كه از اصحاب اليمين هستند .
92 - اما اگر او از تكذيب كنندگان گمراه باشد ، 93 - با آب جوشان دوزخ از او پذيرايى مىشود ! 94 - سپس سرنوشت او ورود در آتش جهنم است .
95 - اين همان حق و يقين است .
96 - حال كه چنين است نام پروردگار بزرگت را منزه بشمار .
تفسير : سرانجام نيكوكاران و بدكاران
اين آيات در حقيقت يك نوع جمعبندى از آيات آغاز سوره و آيات اخير است ، و تفاوت حال انسانها را به هنگامى كه در آستانه مرگ قرار مىگيرند مجسم مىسازد كه چگونه بعضى در نهايت آرامش و راحتى و شادى چشم از جهان مىپوشند ، و جمعى ديگر با مشاهده دورنماى آتش سوزان جهنم با چه اضطراب و وحشتى جان مىدهند ؟
نخست مىفرمايد : « كسى كه در حالت احتضار و واپسين لحظات زندگى قرار مىگيرد اگر از مقربان باشد . . . » ( * ( فَأَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ) * ) .
« در نهايت راحت و آرامش و روح و ريحان است و در بهشت پر نعمت جاى مىگيرد » ( * ( فَرَوْحٌ وَرَيْحانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ ) * ) .
« روح » ( بر وزن قول ) آن گونه كه علماى لغت گفتهاند در اصل به معنى « تنفس » و « ريحان » به معنى شىء يا گياه خوشبو است ، سپس اين واژه به هر چيزى كه مايه حيات و راحتى است گفته شده ، همانگونه كه « ريحان » به هر گونه نعمت و روزى خوب و فرحزا اطلاق مىگردد ، بنا بر اين « روح » و « ريحان » الهى شامل تمام وسائل راحتى و آرامش انسان و هر گونه نعمت و بركت الهى