تعيين شده ، و منظور از ميقات در اينجا همان وقت مقرر قيامت است ، كه در آن روزها همه انسانها در محشر براى رسيدگى به حسابهايشان اجتماع مىكنند ، گاهى نيز به صورت كنايه ، براى مكانى كه براى انجام كارى مقرر شده است به كار مىرود ، مانند « ميقاتهاى حج » كه نام مكانهاى خاصى است كه از آنجا احرام مىبندند .
ضمنا از تعبيرات مختلف اين آيه تاكيدهاى متعددى در زمينه رستاخيز استفاده مىشود ( ان - لام - مجموعون به صورت اسم مفعول - و توصيف « يوم » به معلوم بودن ) .
از اين آيه به خوبى استفاده مىشود كه معاد و رستاخيز همه انسانها در يك روز همراه هم انجام مىگيرد ، و همين معنى در آيات ديگر قرآن نيز آمده است ( 1 ) .
و از اينجا به خوبى روشن مىشود آنهايى كه قيامت را در زمانهاى متعدد نسبت به هر امتى جداگانه پنداشتهاند از آيات قرآن كاملا بيگانهاند .
شايد نياز به تذكر نداشته باشد كه منظور از معلوم بودن قيامت ، معلوم بودن نزد پروردگار است و گرنه هيچكس حتى انبياء مرسلين و ملائكه مقربين از وقت آن آگاه نيست .
هامش
( 1 ) هود آيه 102 - مريم آيه 95 .