محتواى سوره واقعه
در « تاريخ القرآن » از « ابن نديم » نقل شده كه سوره « واقعه » چهل و چهارمين سوره اى است كه بر پيغمبر اكرم ص نازل شد ( 1 ) قبل از آن سوره « طه » ، و بعد از آن « شعرا » بوده است .
اين سوره همانگونه كه از لحن آن پيدا است ، و مفسران نيز تصريح كردهاند ، در مكه نازل شده است ، هر چند بعضى گفتهاند آيه 81 و 82 در مدينه نازل گرديده ، ولى دليلى براى اين گفته در دست نيست ، و نشانه اى در آيات مزبور بر اين ادعا وجود ندارد .
سوره واقعه چنان كه از نامش پيدا است از قيامت و ويژگيهاى آن سخن مىگويد ، و اين معنى در تمام آيات 96 گانه سوره مساله اصلى است ، اما از يك نظر مىتوان محتواى سوره را در هشت بخش خلاصه كرد :
1 - آغاز ظهور قيامت و حوادث سخت و وحشتناك مقارن آن .
2 - گروه بندى انسانها در آن روز و تقسيمشان به « اصحاب اليمين » و « اصحاب الشمال » و « مقربين » .
3 - بحث مشروحى از مقامات مقربين و انواع پاداشهاى آنها در بهشت .
4 - بحث مشروحى در باره گروه دوم يعنى اصحاب اليمين و انواع مواهب الهى بر آنها .
5 - بحث قابل ملاحظه اى در باره « اصحاب الشمال » و مجازاتهاى دردناك آنها در دوزخ .
هامش
( 1 ) تاريخ القرآن ابو عبد اللَّه زنجانى صفحه 59 .