روشن است كه اهل بيت پيامبر ص جز به سوى خدا دعوت نمىكنند ، و جز به اطاعت او نمىخوانند ، و هاديان راه و كشتيهاى نجات در اين درياى متلاطم زندگى دنيا هستند ، و بنا بر اين يكى از مصداقهاى جلال و اكرام الهى محسوب مىشوند ، چه اينكه خداوند به وسيله اوليائش مردم را مشمول نعمت هدايت مىسازد .
4 - بعضى نقل كردهاند كه نخستين بخشى از قرآن مجيد كه در مكه بر قريش آشكار خوانده شد آيات آغاز همين سوره « الرحمن » بود ، « عبد اللَّه بن مسعود » مىگويد : ياران رسول خدا ص جمع شدند و گفتند تا كنون قريش از قرآن هيچ نشنيدهاند ، در ميان ما كيست كه قرآن را آشكارا بر آنها بخواند ، من گفتم آن كس منم ! گفتند : ما مىترسيم تو را آزار دهند ، بهتر اين است كه كسى اين كار را بر عهده گيرد كه قبيله نيرومندى داشته باشد تا از او دفاع كنند .
گفتم مرا به حال خود بگذاريد خداوند مدافع من است .
روز ديگر « ابن مسعود » در وسط روز در كنار مقام ابراهيم قرار گرفت و در حالى كه قريش در مجلس خود نشسته بودند برخاست و با صداى بلند شروع كرد :
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ . . . و هم چنان ادامه داد ، قريش خاموش شدند و گوش فرا دادند سپس گفتند : اين مرد بى سر و پا چه مىگويد ؟ ! بعضى گفتند : او قسمتى از سخنانى را كه محمد آورده است تلاوت مىكند ، برخاستند و محكم بر صورت او كوبيدند ، ولى او هم چنان به تلاوت سوره تا آنجا كه خدا مىخواست ادامه داد .
سپس به سوى اصحاب پيامبر ص برگشت در حالى كه آثار زخم بر صورتش نمايان بود ، گفتند ما از همين بر تو مىترسيديم ! ابن مسعود گفت : هرگز اين دشمنان خدا در نظر من اين اندازه كوچك
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 189
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٨٩