تعبير به « يساله » به صورت « فعل مضارع » دليل بر اين است كه اين سؤال و تقاضا دائمى است ، و همگى به زبان حال از آن مبدأ فياض دائما فيض مىطلبند ، هستى مىخواهند ، و حوائج خود را تمنا مىكنند ، و اين اقتضاى ذات موجود ممكن است كه نه تنها در « حدوث » بلكه در « بقاء » نيز وابسته و متكى به واجب الوجودند .
سپس مىافزايد : « هر روز خداوند در شان و كارى است » ( * ( كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ) * ) .
آرى خلقت او دائم و مستمر است ، و پاسخگويى او به نيازهاى سائلان و نيازمندان نيز چنين است ، و هر روز طرح تازه اى ابداع مىكند .
يك روز اقوامى را قدرت مىدهد ، روز ديگرى آنها را بر خاك سياه مىنشاند ، يك روز سلامت و جوانى مىبخشد ، روز ديگر ضعف و ناتوانى مىدهد ، يك روز غم و اندوه را از دل مىزدايد ، روز ديگر مايه اندوهى مىآفريند ، خلاصه هر روز طبق حكمت و نظام احسن ، پديده تازه و خلق و حادثه جديدى دارد .
توجه به اين حقيقت ، از يك سو نياز مستمر ما را به ذات پاك او روشن مىكند ، و از سوى ديگر پردههاى ياس و نوميدى را از دل كنار مىزند .
و از سوى سوم غرور و غفلت را در هم مىشكند .
آرى او هر روز در شان و كارى است .
گرچه مفسران هر كدام گوشه اى از اين معنى گسترده را به عنوان تفسير آيه ذكر كردهاند :
بعضى تنها آمرزش گناهان ، و بر طرف ساختن اندوهها ، و تعالى و سقوط اقوام را .
و بعضى تنها مساله آفرينش و رزق و حيات و مرگ و عزت و ذلت را .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 138
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣٨