منتقل مىشود ( 1 ) .
اهميت ميزان به هر معنى در زندگى و حيات انسان چنان است كه هر گاه همين مصداق محدود و كوچكش يعنى « ترازو » را يك روز از زندگى حذف كنيم براى مبادله اشياء گرفتار چه دردسرها و هرج و مرجها دعوا و نزاعها خواهيم شد .
به همين نسبت هر گاه مفاهيم گسترده تر آن حذف شود نابسامانى افزونتر و بى حساب است .
از آنچه گفتيم روشن مىشود اينكه در بعضى از روايات « ميزان » به وجود « امام » ع تفسير شده به خاطر آن است كه وجود مبارك امام معصوم وسيله اى است براى سنجش حق از باطل و معيارى است براى تشخيص حقايق ، و عامل مؤثرى است براى هدايت ( 2 ) همچنين تفسير ميزان به « قرآن مجيد » نيز ناظر به همين معنى است .
و به هر حال با توجه به اينكه همه اين آيات در مقام ذكر نعمتهاى الهى است روشن مىشود كه وجود « ميزان » چه در كل جهان هستى و چه در جامعه انسانيت و روابط اجتماعى ، و چه در كار و كسب و تجارت همه از نعمتهاى گرانبهاى خداوند است .
هامش
( 1 ) « فخر رازى » در تفسيرش مىگويد : ميزان در آيه اول اسم آلت است ( به معنى وسيله سنجش ) و در آيه دوم معنى مصدرى دارد ( يعنى وزن كردن ) و در آيه سوم معنى مفعولى دارد و به معنى « جنس موزون » است .
( 2 ) اين حديث در تفسير « على بن ابراهيم » از امام على بن موسى الرضا ( ع ) روايت شده است ، و حديث مفصل است ما تنها مضمون گوشه اى از آن را نقل كرديم ( تفسير على بن ابراهيم جلد 2 صفحه 343 ) .