اعطاى مواهب ذخيره است كه در امور مادى همچون باغ و املاك و مانند آن است ، و در امور معنوى همچون رضا و خشنودى خدا است كه بزرگترين سرمايه جاودانى محسوب مىشود .
در اينجا تفسير ديگرى است كه « اقنى » را نقطه مقابل « اغنى » قرار مىدهد يعنى غنى و فقر در دست قدرت او است . نظير آنچه در آيه 26 سوره رعد آمده :
اللَّه يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَيَقْدِرُ : « خداوند روزى را براى هر كس بخواهد گسترده و براى هر كس بخواهد محدود و تنگ مىكند » .
ولى اين تفسير با آنچه در منابع لغت آمده سازگار نيست ، و آيه فوق نمىتواند شاهدى بر اين معنا بوده باشد .
سرانجام در آخرين آيه مورد بحث مىفرمايد : « آيا انسان نمىداند كه در كتب پيشين آمده كه او است پروردگار ستاره شعرى » ؟ ! ( * ( وَأَنَّه هُوَ رَبُّ الشِّعْرى ) * ) .
تكيه بر خصوص « ستاره شعرى » علاوه بر اينكه اين ستاره درخشنده ترين ستارگان آسمان است كه معمولا به هنگام سحر در كنار صورت فلكى « جوزا » در آسمان ظاهر مىشود و كاملا جلب توجه مىكند ، به خاطر اين است كه گروهى از مشركان عرب آن را مىپرستيدند ، قرآن مىگويد : چرا شعرى را مىپرستيد ؟ آفريدگار و پروردگار آن را بپرستيد .
ضمنا بايد توجه داشت كه دو ستاره در آسمان است كه به نام « شعرى » ناميده مىشود ، كه يكى در سمت « جنوب » ظاهر مىشود ، و به همين دليل آن را « شعراى يمانى » مىنامند ( زيرا يمن در جنوب جزيره عربستان است ) و ديگرى « شعراى شامى » كه در جهت شمال قرار دارد ، ولى معروف همان « شعراى يمانى » است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 562
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٦٢