و اين است هدف نهايى آفرينش بشر كه خدا براى وصول به آن ميدان آزمايشى فراهم ساخته و علم و آگاهى به انسان داده ، و نتيجه نهائيش نيز غرق شدن در اقيانوس « رحمت » او است .
نكتهها :
1 - خدا غنى مطلق است
جمله « * ( ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ ) * » در حقيقت اشاره به غناى پروردگار از هر كس و هر چيز است ، و اگر بندگان را به عبوديت خويش دعوت مىكند براى اين نيست كه « سودى » كند بلكه مىخواهد بر آنها « جودى » كند ، به عكس مسئله عبوديت در ميان انسانها ، زيرا بردگان را براى اين انتخاب مىكردند كه تحصيل درآمد و رزق روزى براى آنها كند و يا در خانه مشغول خدمت و اطعام و پذيرايى گردد ، و در هر دو حال سودش عايد آنها شود و اين ناشى از نياز و احتياج انسان است ، ولى اينها همه در باره خداوند بى معنى است ، چرا كه نه تنها از همگان بى نياز است ، بلكه نياز همگان را از لطف و كرمش تامين مىكند و رزاق همه او است .
2 - او صاحب « قوه » و « متين » است
« متين » از ماده « متن » در اصل به معنى دو عضله نيرومند است كه در دو طرف ستون فقرات قرار گرفته ، پشت انسان را محكم مىسازد ، و براى تحمل فشارهاى سنگين آماده مىكند و به همين مناسبت به معنى قدرت و قوت كامل آمده است ، بنا بر اين ذكر آن بعد از كلمه « ذو القوه » به عنوان تاكيد است ، زيرا