اما فرعون نه تسليم معجزات بزرگ موسى ع كه گواه ارتباطش با خدا بود شد ، و نه در مقابل دلائل منطقى او سر تعظيم فرود آورد ، بلكه به خاطر غرور و تكبرى كه داشت « با تمام وجودش از او روى گردان شد و گفت اين مرد ساحر يا ديوانه است » ! ( * ( فَتَوَلَّى بِرُكْنِه وَقالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ) * ) .
« ركن » در اصل به معنى ستون و پايه اصلى ، و بخش مهم هر چيز است ، و در اينجا ممكن است اشاره به اركان بدن باشد . يعنى فرعون به طور كامل و با تمام اركان بدن به موسى پشت كرد .
بعضى نيز گفتهاند منظور در اينجا لشكر او است ، يعنى تكيه بر اركان لشكر خويش كرد و از پيام حق رويگردان شد .
و يا اينكه هم خودش از فرمان خدا روى برتافت و هم اركان حكومت و لشكر خود را منحرف ساخت ( 1 ) .
جالب اينكه جباران زورگو در تهمتها و نسبتهاى دروغينى كه به انبياء بزرگ مىدادند گرفتار سردرگمى و تناقض و پريشانگويى عجيبى بودند ، گاه آنها را ساحر مىخواندند ، و گاه مجنون ، با اينكه « ساحر » بايد انسان هوشيارى باشد كه با استفاده از ريزه كاريها و مسائل روانى و خواص مختلف اشياء كارهاى اعجاب انگيزى را انجام دهد و مردم را اغفال نمايد ، در حالى كه مجنون نقطه مقابل آن است .
اما قرآن از نتيجه كار فرعون جبار و اعوانش چنين خبر مىدهد : « ما
هامش
( 1 ) بايد توجه داشت كه « باء » در « بركنه » طبق تفسير اول « باء مصاحبه » است و طبق تفسير دوم « باء سببيت » است و طبق تفسير سوم « باء تعديه » .