سرزنش بود .
41 - همچنين در سرگذشت عاد نيز آيتى است در آن هنگام كه تندبادى بى باران بر آنها فرستاديم .
42 - كه از هر چيزى مىگذشت آن را رها نمىكرد تا همچون استخوانهاى پوسيده كند ! 43 - و نيز در سرگذشت قوم ثمود عبرتى است در آن هنگام كه به آنها گفته شد مدتى كوتاه متمتع باشيد ( و سپس منتظر عذاب ) .
44 - آنها از فرمان پروردگارشان سر باز زدند ، و صاعقه آنها را فرو گرفت در حالى كه ( خيره خيره ) نگاه مىكردند ( بى آنكه قدرت بر دفاع داشته باشند ) .
45 - آنها چنان بر زمين افتادند كه قدرت بر قيام نداشتند ، و نتوانستند از كسى يارى طلبند ! 46 - همچنين قوم نوح را قبل از آنها هلاك كرديم ، چرا كه قوم فاسقى بودند .
تفسير : اينهمه درس عبرت در تاريخ پيشينيان
قرآن در اين آيات در تعقيب داستان قوم لوط و عاقبت دردناكى كه بر اثر گناهان بسيار زشت و ننگين پيدا كردند اشاره به سرگذشت چند قوم ديگر از اقوام پيشين مىكند .
نخست مىفرمايد : « در موسى و تاريخ زندگى او نيز نشانه و درس عبرتى بود ، در آن هنگام كه او را به سوى فرعون با دليل روشنى فرستاديم » ( * ( وَفِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناه إِلى فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ ) * ) .
« سلطان » چيزى است كه مايه تسلط گردد ، و منظور در اينجا معجزه يا دليل و منطق نيرومند عقلى يا هر دو است كه « موسى » ع در برابر فرعون از آن استفاده كرد .
تعبير « سلطان مبين » در آيات مختلف قرآن بسيار به كار رفته ، و غالبا به معنى دليل منطقى روشن و آشكار است .