حتى آفرينش جهان عظيمى همانند اين جهان با امر « كن » ( موجود باش ) براى او سهل و آسان است .
تعبير به « حكيم » و « عليم » اشاره به اين است كه نياز ندارد تو از سن پيرى و نازايى خودت يا كهنسال بودن همسرت خبر دهى ، خدا همه اينها را مىداند و اگر تا كنون به شما فرزندى نداده و در اواخر عمر مرحمت مىكند آن هم حكمتى دارد .
جالب اينكه در آيه 73 سوره هود مىخوانيم كه فرشتگان به او گفتند :
أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّه رَحْمَتُ اللَّه وَبَرَكاتُه عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّه حَمِيدٌ مَجِيدٌ :
« آيا از فرمان خدا تعجب مىكنى ؟ اين رحمت خدا و بركاتش بر خانواده شما است ، كه او حميد و مجيد است » .
تفاوت اين دو تعبير به خاطر آن است كه فرشتگان همه اين سخنها را به « ساره » گفتند ، منتهى در سوره هود به بخشى اشاره شده ، و در اينجا به بخش ديگر ، در آنجا سخن از رحمت و بركات خدا است ، و تناسب با حميد و مجيد دارد ( كسى كه او را در مقابل نعمتهايش حمد و تمجيد مىكنند ) .
ولى در اينجا سخن از آگاهى خداوند نسبت به عدم آمادگى اين دو همسر براى آوردن فرزند ، و نازايى زن از نظر اسباب ظاهرى است ، و متناسب اين است كه گفته شود خدا از همه اينها آگاه مىباشد ، و اگر سؤال شود چرا اين موهبت را در جوانى به آنها نداد ؟ گفته مىشود : در اين امر حكمتى است چرا كه او حكيم است .
نكته : سخاوت پيامبران
بسيار مىشود كه بعضى از افراد خشك ، سخاوت و بلندنظرى را با اسراف