آفريدگار را آشكار ساخته است .
بد نيست در اينجا به گوشه اى از سخنان يكى از دانشمندان معروف جهان كه در اين زمينه مطالعات زيادى دارد گوش فرا دهيم :
« كرسى موريسين » مىگويد : « در تنظيم عوامل طبيعى منتهاى دقت و ريزه كارى به كار رفته است ، مثلا اگر قشر خارجى كره زمين ده پا ضخيمتر از آنچه هست مىبود اكسيژن - يعنى ماده اصلى حيات - وجود پيدا نمىكرد ، يا هر گاه عمق درياها چند پا بيشتر از عمق فعلى بود آن وقت كليه اكسيژن و كربن زمين جذب مىشد و ديگر امكان هيچگونه زندگى نباتى و يا حيوانى در سطح خاك باقى نمىماند » .
در جاى ديگر در باره قشر هوايى كه اطراف زمين را فرا گرفته مىگويد :
« اگر هواى اطراف زمين اندكى از آنچه هست رقيقتر مىبود ، شهابهاى ثاقب كه هر روز به مقدار چند ميليون عدد به سوى زمين جذب مىشوند و در همان فضاى خارج زمين ( بر اثر برخورد به قشر هوا ) منفجر و نابود مىشوند دائما به سطح زمين مىرسيدند و هر گوشه اى از آن را مورد اصابت قرار مىدادند ! و يا اگر سرعت حركت شهابها از آنچه هست كمتر مىبود ( هرگز بر اثر برخورد با هوا منفجر نمىشدند ) همه آنها به سطح زمين مىريختند و نتيجه خرابكارى آنها معلوم بود » .
و در جاى ديگر مىگويد : « تنها بيست و يك درصد از هواى اطراف زمين اكسيژن است . . . اگر مقدار اكسيژن موجود در هوا به جاى بيست و يك درصد پنجاه درصد ، بود تمام مواد سوختنى اين عالم محترق مىشد ، و اگر جرقه اى به درختى در جنگلى مىرسيد ، تمام جنگل به طور كامل مىسوخت » ! غلظت هواى محيط زمين به اندازه اى است كه اشعه كيهانى را تا ميزانى كه براى رشد و نمو نباتات لازم است به طرف زمين عبور مىدهد ، و كليه ميكربهاى
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 331
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٣١