كُذِّبُوا وَأُوذُوا حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا : « ما مىدانيم كه سخنان آنها تو را اندوهگين مىكند ، ولى آنها تو را تكذيب نمىكنند بلكه ستمگران آيات خدا را تكذيب مىكنند ، پيش از تو نيز رسولان خدا را تكذيب كردند و آنها در برابر تكذيبها و آزارها صبر نمودند تا يارى ما به كمكشان آمد » .
سپس امام ع مىافزايد : پيامبر ص خود را وادار به صبر و شكيبايى كرد ، اما در اين هنگام آنها از حد گذراندند و نام خدا را بردند ، و نسبت به ساحت مقدسش تكذيب كردند ، پيامبر ص فرمود من در برابر ناملايمات خود و خانواده و حيثيتم صبر كردم ، ولى در برابر بدگويى به پروردگارم شكيبايى ندارم ، در اينجا خداوند عز و جل اين آيه ( آيه مورد بحث ) را نازل فرمود : * ( وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَالأَرْضَ وَما بَيْنَهُما ) * . . . « ما آسمان و زمين و آنچه در ميان اين دو است در شش دوران آفريديم ( و در آفرينش جهان شتاب و عجله نكرديم ) و تعب و رنجى بما نرسيد ، بنا بر اين تو هم عجله مكن و در برابر سخنان آنان صابر باش ، اينجا بود كه پيامبر صبر و شكيبايى را در تمام حالات پيش گرفت » ( تا بر دشمنانش پيروز شد ) ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « اصول كافى » ( مطابق نور الثقلين جلد 5 صفحه 117 ) .