شكنيهاى مخالفان را از اين طريق تحمل و خنثى كند .
نخست مىفرمايد : « ما آسمانها و زمين و آنچه را در ميان آن دو است در شش روز ( شش دوران ) آفريديم ، و در خلقت آنها هيچگونه تعب و ضعفى به ما نرسيد » ! ( * ( وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَالأَرْضَ وَما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ ) * ) .
« لغوب » به معنى تعب و خستگى است .
بديهى است كسى كه قدرتش محدود است اگر بخواهد كارى انجام دهد كه بيش از توان او باشد خسته و درمانده و وامانده مىشود ، ولى در مورد وجودى كه قدرتش نامحدود و تواناييش بى نهايت است اين امور مفهومى ندارد .
بنا بر اين كسى كه قادر است بى هيچگونه تعب و رنج اين آسمان و زمين با عظمت ، و اينهمه كرات و كواكب و كهكشانها را ايجاد كند ، توانايى دارد كه انسان را بعد از مردن بار ديگر به حيات باز گرداند و لباس زندگى در اندامش بپوشاند .
بعضى براى اين آيه شان نزولى نقل كردهاند كه : يهود چنين مىپنداشتند كه خداوند آسمانها و زمين را در شش روز ( شش روز هفته ! ) آفريد ، سپس روز شنبه به استراحت پرداخت و يك پاى خود را به روى پاى ديگر انداخت ! و به همين دليل اينطور نشستن را نامطلوب مىشمرند و مخصوص خدا مىدانند ! آيه فوق نازل شد ( 1 ) و به اين گونه خرافات مضحك پايان داد .
ولى اين شان نزول مانع از اين نيست كه آيه مساله امكان معاد را تعقيب كند ، در عين اينكه دليلى است بر توحيد و علم و قدرت پروردگار كه آسمان و زمين با اينهمه عجائب و شگفتيها و ميليونها ميليون موجودات زنده ، و اسرار
هامش
( 1 ) « تفسير در المنثور » جلد 6 صفحه 110 .