نفخه دوم و رستاخيز است .
در آيه بعد وضع انسانها را به هنگام ورود در محشر چنين بيان مىكند :
« در آن روز هر انسانى ( اعم از نيكوكار و بدكار ) وارد عرصه محشر مىشود ، در حالى كه همراه او سوق دهنده و گواهى است » ( * ( وَجاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَشَهِيدٌ ) * ) .
« سائق » او را به سوى دادگاه عدل الهى مىراند ، و « شهيد » بر اعمال او گواهى مىدهد .
درست همچون دادگاههاى اين جهان كه مامورى همراه شخص متهم است و شاهدى بر اعمال او ، شهادت مىدهد .
بعضى احتمال دادهاند كه « سائق » ، آن كسى است كه نيكوكاران را به سوى بهشت « سوق » مىدهد و بدكاران را به سوى دوزخ ، ولى با توجه به كلمه « شهيد » ( شاهد و گواه ) معنى اول يعنى سوق به دادگاه عدل الهى مناسبتر است .
در اينكه اين سوق دهنده و شاهد از فرشتگان است يا غير آنها ؟ تفسيرهاى گوناگونى كردهاند .
بعضى گفتهاند « سائق » فرشته نويسنده حسنات است ، و شهيد فرشته نويسنده سيئات ، و به اين ترتيب آنها فرشتگانى هستند كه در آيات گذشته اشاره شده .
از روايتى چنين استفاده مىشود كه « سائق » ، فرشته ، مرگ است و « شهيد » پيامبر اسلام ص اما اين روايت با توجه به لحن آيات ، ضعيف به نظر مىرسد .
بعضى نيز گفتهاند : « سائق » فرشته اى است كه هر انسانى را سوق مىدهد ، و شهيد عمل انسان است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 258
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٨