و نگويند اگر او هم از جنس ما بود ، هرگز پاك و پاكيزه نمىماند چرا كه :
قاضى ار با ما نشيند برفشاند دست را
محتسب گر مىخورد معذور دارد مست را !
بنا بر اين برنامه هايش تنها به درد خودش مىخورد نه به درد بشر ! .
بعد از اين ايراد به رسالت پيامبر ص و اينكه چگونه از جنس بشر است ؟ ايراد ديگرى به محتواى دعوت او داشتند و انگشت روى مساله اى مىگذارند كه براى آنها از هر نظر عجيب و غريب بود ، آنها مىگفتند : « آيا هنگامى كه ما مرديم و خاك شديم دوباره به زندگى باز مىگرديم ، آن چنان كه او مىگويد ؟ اين بازگشتى است بعيد » ! ( * ( أَ إِذا مِتْنا وَكُنَّا تُراباً ذلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ ) * ) ( 1 ) .
به هر حال آنها بازگشت مجدد به زندگى را مساله اى دور از عقل مىپنداشتند ، بلكه گاه آن را محال دانسته ، و ادعاى آن را دليل بر جنون گوينده اش مىگرفتند ! چنان كه در آيه 7 و 8 سبا مىخوانيم : قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلى رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ أَفْتَرى عَلَى اللَّه كَذِباً أَمْ بِه جِنَّةٌ : « كافران گفتند : آيا مردى را به شما نشان دهيم كه خبر مىدهد هنگامى كه كاملا از هم متلاشى شديد بار ديگر به خلقت تازه اى بر مىگرديد ، آيا افترا بر خدا بسته ؟ يا جنون دارد » ؟ ! تنها در اينجا نيست كه اين ايراد را به پيامبر اسلام ص كردند ، بارها
هامش
( 1 ) جواب « اذا » محذوف است ، و از جمله بعد فهميده مىشود ، و در تقدير چنين است : ا إذا متنا و كنا ترابا نرجع و نرد حيا ذلك رجع بعيد » .