مىدانيم در اينجا اشاره كنيم اين است كه بسيار بعيد به نظر مىرسد كه « ق » در اين سوره اشاره به « كوه قاف » باشد ، چرا كه نه تنها تناسبى با بحثهاى سوره ندارد ، حرف « ق » در اينجا همانند سائر حروف مقطعه اى است كه در آغاز سورههاى قرآن آمده ، بعلاوه اگر منظور از آن « كوه قاف » بود مىبايست با « واو » قسم همراه باشد مانند « وَالطُّورِ » و امثال آن ، و ذكر يك كلمه بدون مبتدا و خبر يا واو قسم مفهومى ندارد .
از همه اينها گذشته « رسم الخط » تمام قرآنها اين است كه « ق » به صورت « مفرد » نوشته ، در حالى كه « كوه قاف » را به صورت « قاف » مىنويسند .
از جمله امورى كه گواهى مىدهد ذكر اين حرف از حروف مقطعه براى بيان عظمت قرآن است اينكه بلافاصله بعد از آن سوگند به قرآن مجيد ياد كرده ، مىفرمايد : « قسم به قرآن مجيد » ( * ( وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ) * ) .
« مجيد » از ماده « مجد » به معنى « شرافت گسترده » است ، و از آنجا كه قرآن عظمت و شرافتى بى پايان دارد كلمه « مجيد » از هر نظر سزاوار آن است ، ظاهرش زيبا ، محتوايش عظيم ، دستوراتش عالى ، و برنامه هايش آموزنده و حياتبخش است .
در اينكه اين قسم به چه منظور ذكر شده ، و به اصطلاح « مقسم له » چيست ؟ مفسران احتمالات زيادى دادهاند ، ولى با توجه به آيات بعد به نظر مىرسد كه جواب قسم همان مساله « نبوت » پيامبر اسلام ص يا « رستاخيز » انسانها بعد از مرگ است ( 1 ) .
هامش
( 1 ) و در تقدير چنين است : و القرآن المجيد انك رسول اللَّه - يا - ان البعث حق .