و ثبات قدم ، و عدم شك و ترديد از يك سو ، و ايثار مال و جان از سوى ديگر .
چگونه ممكن است ايمان در قلب راسخ نباشد در حالى كه انسان از بذل مال و جان در راه محبوب مضايقه نمىكند .
و لذا در پايان آيه مىافزايد : « چنين كسانى راستگو هستند » و روح ايمان در وجودشان موج مىزند ( * ( أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ ) * ) .
اين معيار را كه قرآن براى شناخت « مؤمنان راستين » از « دروغگويان متظاهر به اسلام » بيان كرده ، منحصر به فقراى طايفه « بنى اسد » نيست ، معيارى است روشن و گويا براى هر عصر و زمان ، براى جداسازى مؤمنان واقعى از مدعيان دروغين ، و براى نشان دادن ارزش ادعاى كسانى كه همه جا دم از اسلام مىزنند و خود را طلبكار پيامبر ص مىدانند ولى در عمل آنها كمترين نشانه اى از ايمان و اسلام ديده نمىشود .
در مقابل ، كسانى هستند كه نه تنها ادعايى ندارند ، بلكه همواره خود را مقصر مىشمرند ، و در عين حال در ميدان ايثار و فداكارى از همه پيشگامترند .
و اگر اين معيار قرآنى را براى سنجش مؤمنان واقعى به كار بريم معلوم نيست از انبوه ميليونها ميليون مدعيان اسلام چه اندازه مؤمن واقعى هستند ، و چه مقدار مسلمان ظاهرى ؟ !
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 213
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢١٣