به عكس گاه اخبارى نقل شده كه گوينده آن شخص معتبرى است ولى قرائنى از خارج ما را نسبت به آن خبر بدبين مىسازد ، اينجاست كه چاره اى از رها كردن آن نداريم ، هر چند گوينده آن شخص عادل و معتبرى است .
بنا بر اين معيار در همه جا اعتماد به خود « خبر » است ، هر چند عدالت و صداقت راوى غالبا وسيله اى است براى اين اعتماد اما يك قانون كلى نيست ( دقت كنيد ) .
در آيه بعد براى تاكيد مطلب مهمى كه در آيه گذشته آمده ، مىافزايد : « بدانيد رسول اللَّه در ميان شماست ، هر گاه در بسيارى از امور از شما اطاعت كند به مشقت خواهيد افتاد » ( * ( وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّه لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الأَمْرِ لَعَنِتُّمْ ) * ) ( 1 ) .
اين جمله چنان كه جمعى از مفسران هم گفتهاند نشان مىدهد كه بعد از خبر « وليد » از مرتد شدن طايفه « بنى المصطلق » جمعى از مسلمانان ساده دل و ظاهر بين به پيغمبر ص فشار مىآورند كه بر ضد طايفه مزبور اقدام به جنگ كند .
قرآن مىگويد : « از خوشبختى شما اين است كه رسول خدا ص در ميان شما است ، و رابطه با او عالم وحى بر قرار است ، و هر گاه خط و خطوط انحرافى در ميان شما پيدا شود از اين طريق شما را آگاه مىسازد .
ولى او رهبر است انتظار نداشته باشيد كه از شما اطاعت كند ، و دستور بگيرد ، او نسبت به شما از هر كس مهربانتر است ، براى تحميل افكار
هامش
( 1 ) « لعنتم » از ماده « عنت » به معنى افتادن در كارى است كه انسان از عواقب آن مىترسد ، و يا امرى است مشقتبار ، و به همين جهت هنگامى كه به استخوان شكسته فشارى برسد و توليد ناراحتى كند « عنت » گفته مىشود .