دستورات اشاره شده است :
نخست تقدم نيافتن بر خدا و پيامبر ص ، و ديگرى در محضر پيامبر ص سر و صدا و قال و غوغا راه نينداختن .
بعد مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد چيزى را در برابر خدا و رسولش مقدم نشمريد ، و تقواى الهى پيشه كنيد ، كه خداوند شنوا و داناست » ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّه وَرَسُولِه وَاتَّقُوا اللَّه إِنَّ اللَّه سَمِيعٌ عَلِيمٌ ) * ) .
منظور از مقدم نداشتن چيزى در برابر خدا و پيامبر پيشى نگرفتن بر آنها در كارها ، و ترك عجله و شتاب در مقابل دستور خدا و پيامبر ص است .
گرچه بعضى از مفسران خواستهاند مفهوم آيه را محدود كنند ، و آن را منحصر به انجام عبادات قبل از وقت ، يا سخن گفتن قبل از سخن پيامبر ص و امثال آن بدانند ، ولى روشن است كه آيه مفهوم وسيع و گسترده اى دارد و هر گونه پيشى گرفتن را در هر برنامه اى شامل مىشود ( 1 ) .
مسئوليت انضباط « رهروان » در برابر « رهبران » آن هم يك رهبر بزرگ الهى ايجاب مىكند كه در هيچ كار ، و هيچ سخن و برنامه ، بر آنها پيشى نگيرند ، و شتاب و عجله نكنند .
البته اين بدان معنا نيست كه اگر پيشنهاد يا مشورتى دارند در اختيار
هامش
( 1 ) « * ( لا تُقَدِّمُوا ) * » به صورت فعل متعدى است ، و مفعول آن محذوف است ، و در تقدير چنين مىباشد لا تقدموا امرا بين يدى اللَّه و رسوله ، بعضى نيز احتمال دادهاند كه اين فعل در اينجا به معنى فعل لازم باشد ، و مفهوم آن لا * ( تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّه ) * . . . است ، گرچه اين دو تفسير از نظر اصول ادبى متفاوت است ، ولى از نظر معنا و نتيجه تفاوتى ندارد ، و به هر حال منظور اين است كه در هيچ چيز بر خدا و پيامبر ( ص ) پيشى نگيرند .