بعضى ديگر گفتهاند : آيه اشاره به اعمال بعضى از مسلمانهاست كه پاره اى از مراسم عبادات خود را پيش از موقع انجام دادند و آيه فوق نازل شد و آنها را از اين گونه كارها نهى كرد ( 1 ) .
و اما در مورد آيه دوم گفتهاند : گروهى از طايفه « بنى تميم » و اشراف آنها وارد مدينه شدند هنگامى كه داخل مسجد پيامبر ص گشتند صدا را بلند كرده ، از پشت حجره هايى كه منزلگاه پيامبر ص بود فرياد زدند :
يا محمد اخرج الينا ! : « اى محمد ! بيرون بيا » ! اين سر و صداها و تعبيرات نامؤدبانه پيامبر ص را ناراحت ساخت هنگامى كه بيرون آمد گفتند آمدهايم تا با تو مفاخره كنيم ! اجازه ده تا « شاعر » و « خطيب ما » افتخارات قبيله « بنى تميم » را بازگو كند پيامبر اجازه داد .
نخست خطيب آنها برخاست و از فضائل خيالى طائفه « بنى تميم » مطالب بسيارى گفت .
پيامبر ص به « ثابت بن قيس » ( 2 ) فرمود پاسخ آنها را بده ، او برخاست خطبه بليغى در جواب آنها ايراد كرد بطورى كه خطبه آنها را از اثر انداخت ! سپس « شاعر » آنها برخاست و اشعارى در مدح اين قبيله گفت كه « حسان بن ثابت » شاعر معروف مسلمان پاسخ كافى به او داد .
در اين هنگام يكى از اشراف آن قبيله بنام « اقرع » گفت : اين مرد خطيبش از خطيب ما تواناتر ، و شاعرش از شاعر ما لا يقتر است ، و آهنگ صداى آنها نيز از ما برتر مىباشد .
در اين موقع پيامبر ص براى جلب قلب آنها دستور داد هداياى خوبى
هامش
( 1 ) « تفسير قرطبى » جلد 9 صفحه 6121 .
( 2 ) « ثابت بن قيس » خطيب انصار و خطيب پيامبر ( ص ) بود ، همانگونه كه « حسان » شاعر حضرت بود ( اسد الغابه جلد 1 صفحه 229 ) .