آن به اين نام به خاطر آن است كه در حقيقت قضاى سال قبل محسوب مىشد .
توضيح اينكه : طبق يكى از مواد قرار داد حديبيه ، برنامه اين بود كه مسلمانان در سال آينده مراسم عمره و زيارت خانه خدا را آزادانه انجام دهند ، ولى بيش از سه روز در مكه توقف نكنند ، و در اين مدت سران قريش و مشركان سرشناس مكه از شهر خارج شوند ( تا هم از درگيرى احتمالى پرهيز شود ، و هم آنها كه به خاطر كينه توزى و تعصب ياراى ديدن منظره عبادت توحيدى مسلمانان را نداشتند آن را نبينند ! ) .
در بعضى از تواريخ آمده است كه پيامبر ص با يارانش محرم شدند ، و با شترهاى قربانى حركت كردند ، و تا نزديكى « ظهران » رسيدند ، در اين هنگام پيامبر يكى از يارانش را به نام « محمد بن مسلمه » با مقدار قابل ملاحظه اسبهاى سوارى ، و اسلحه پيشاپيش خود فرستاد ، هنگامى كه مشركان اين برنامه را ملاحظه كردند شديدا ترسيدند ، و گمان كردند كه حضرت ص مىخواهد با آنها نبرد كند و قرار داد ده ساله خود را نقض نمايد ، اين خبر را به اهل مكه دادند ، اما هنگامى كه پيامبر ص نزديك مكه رسيد ، دستور داد تيرها و نيزه و سلاحهاى ديگر را به سرزمينى كه « ياجج » نام داشت منتقل سازند ، و خود و يارانش تنها با شمشير آن هم غلاف كرده وارد مكه شدند .
اهل مكه هنگامى كه اين عمل را ديدند خوشحال شدند كه به وعده وفا شده ( گويا اقدام پيغمبر هشدارى بود براى مشركان كه اگر بخواهند نقض عهد كنند و توطئه اى بر ضد مسلمانان بچينند آنها قدرت مقابله با آن را دارند ) .
رؤساى مكه از مكه خارج شدند تا اين مناظر را كه براى آنها دلخراش بود نبينند ، ولى بقيه اهل مكه از مردان و زنان و كودكان در مسير راه ، و در پشت بامها ، و در اطراف خانه خدا جمع شده بودند تا مسلمانان و مراسم عمره آنها را ببينند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 107
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠٧