از او بپرسيد آيا درست است كه همه معبودان با عابدانشان در دوزخند ؟ اگر چنين است ما فرشتگان را مىپرستيم ، و يهود « عزير » را و نصارى « عيسى بن مريم » را ( چه عيبى دارد كه ما با فرشتگان و پيامبرانى چون عزير و مسيح باشيم ! ) .
اين پاسخ براى « وليد » و كسانى كه در مجلس بودند جالب آمد ، و معتقد بودند كه دليل دندانشكنى است ، اين سخن را خدمت پيامبر ص گفتند ، رسول اللَّه فرمود : « آرى هر كس دوست داشته باشد كه معبود واقع شود او هم با عابدانش در دوزخ خواهد بود ، اين بتپرستان در حقيقت شياطين را مىپرستيدند ، و هر چيز را كه شيطان به آنها دستور مىداد » .
اينجا بود كه آيه شريفه ( سوره انبياء - 101 ) نازل شد « إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ » : « كسانى كه وعده نيكى از قبل به آنها دادهايم ( بندگان با ايمانى كه هرگز راضى نبودند معبود واقع شوند ) از آن دور نگهداشته مىشوند » . . . و نيز آيه * ( وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْه يَصِدُّونَ ) * ( آيه مورد بحث ) نازل گرديد ( 1 ) .
تفسير :
كدام معبودان در دوزخند ؟
اين آيات كه پيرامون مقام عبوديت حضرت مسيح ع و نفى گفتار مشركان در باره الوهيت او و بتها سخن مىگويد تكميلى است براى بحثهايى كه در آيات گذشته پيرامون دعوت موسى و مبارزه او با بتپرستان فرعونى آمد ، و هشدارى است به مشركان عصر پيامبر ص و همه مشركان جهان .
گر چه اين آيات سربسته سخن مىگويد ، ولى با قرائنى كه در خود آيات و آيات ديگر قرآن وجود دارد محتواى آن على رغم تفسيرهاى گوناگونى كه
هامش
( 1 ) سيره ابن هشام جلد اول صفحه 385 ( با كمى تلخيص ) .