روى نام « رحمن » تكيه شده ، اشاره به اينكه چگونه ممكن است خداوندى را كه رحمت عامش همه را فرا گرفته رها كنند و به سراغ بتهايى بروند كه مبدأ هيچ سود و زيانى نيستند .
نكته : قوم پيامبر كيانند ؟
در اينكه منظور از « قوم » در آيه « و * ( إِنَّه لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ ) * » چه اشخاصى هستند ؟ سه احتمال وجود دارد :
نخست مجموع امت اسلامى ، و ديگر قوم عرب ، و سوم قبيله قريش .
و از آنجا كه « قوم » در منطق قرآن در بسيارى از موارد به امتهاى انبياء يا اقوام معاصر آنها اطلاق شده به نظر مىرسد كه در آيه فوق نيز همين معنى مورد نظر باشد .
بنا بر اين قرآن مايه ذكر و آگاهى است براى همه امت اسلامى ( طبق تفسير اول ) و مايه افتخار و شرف است براى همه آنها ( طبق تفسير دوم ) .
ولى در روايات متعددى كه از منابع اهل بيت رسيده مىخوانيم كه ائمه معصومين مىفرمودند كه منظور از « قوم » در اين آيه ما خاندان پيغمبريم ( 1 ) .
اما بعيد نيست كه اينها از قبيل بيان مصداقهاى روشن بوده باشد ، خواه مفهوم قوم مجموع امت اسلامى بوده باشد ، و يا قوم عرب ، و يا طائفه پيامبر اسلام ، در هر صورت ائمه اهل بيت ع از واضحترين مصداقهاى آن محسوب مىشوند .
هامش
( 1 ) اين احاديث را مؤلف تفسير « نور الثقلين » در جلد 4 صفحه 64 و 65 گردآورى كرده است .