حيات تو باشد و چه بعد از وفات تو ، دير و زود دارد اما تخلف ندارد .
اين تاكيدهاى قرآنى ممكن است از يك سو اشاره به بىصبرى كفار باشد كه مىگفتند : « اگر راست مىگويى پس چرا بلا بر ما نازل نمىشود » ؟ ! و از سوى ديگر انتظار مرگ پيامبر را مىكشيدند به گمان اينكه هر گاه پاى او در ميان نباشد همه چيز پايان مىيابد .
بعد از اين هشدارها به پيامبر اكرم ص دستور مىدهد « آنچه را بر تو وحى شده محكم بگير كه تو بر صراط مستقيم قرار دارى » ! ( * ( فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) * ) .
كمترين اعوجاج و كجى در كتب و برنامه تو نيست ، و عدم پذيرش گروهى از آنان دليل بر نفى حقانيت تو نخواهد بود تو با نهايت جديت به راه خويش ادامه ده ، بقيه با ما است .
سپس مىافزايد « اين قرآنى كه بر تو وحى شده مايه يادآورى تو و قوم تو است » ( * ( وَإِنَّه لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ ) * ) .
هدف از نزول آن بيدار ساختن انسانها و آشنا نمودن آنها به وظائفشان است .
« و به زودى مورد سؤال قرار خواهيد گرفت » كه با اين برنامه الهى و اين وحى آسمانى چه كرديد ؟ ! ( * ( وَسَوْفَ تُسْئَلُونَ ) * ) .
مطابق اين تفسير « ذكر » در آيه فوق به معنى « ذكر اللَّه » و آشنايى و آگاهى بر تكاليف دينى است ، همان گونه كه در آيات 5 و 36 اين سوره نيز به همين معنى آمده است ، مانند بسيارى ديگر از آيات قرآن .
اصولا يكى از نامهاى قرآن مجيد همان « ذكر » است ، ذكر به معنى
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 72
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٧٢