( * ( كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ ) * ) ( 1 ) .
« امعاء » جمع « معى » ( بر وزن سعى ) و « معا » ( بر وزن غنا ) به معنى روده است و گاه به تمام آنچه در درون شكم وجود دارد نيز گفته مىشود و پاره شدن آنها اشاره به شدت سوزندگى و حرارت اين نوشابه وحشتناك دوزخى است .
نكتهها :
1 - نهرهاى چهارگانه بهشتى
از آيات قرآن مجيد به خوبى استفاده مىشود كه در بهشت نهرها و چشمههاى گوناگونى است كه هر كدام داراى فايده و لذتى است كه چهار نمونه آن در آيه فوق آمده و نمونههاى ديگرى نيز در سوره دهر است كه به خواست خدا در تفسير آن خواهد آمد .
تعبير به « انهار » در مورد اين چهار نوع نشان مىدهد كه از هر كدام آنها يك نهر نيست بلكه « نهرها » است .
بارها گفتهايم نعمتهاى بهشتى چيزى نيست كه با الفاظ روزمره زندگى دنيا بتوان در باره آن سخن گفت ، اين الفاظ كوچكتر از آن است كه بتواند ترسيم كامل و گويايى از آن بكند ، بلكه تنها مىتواند شبحى كم رنگ از آن حقايق بزرگ در اذهان ما ترسيم كند .
در آيه مورد بحث به نهرهاى « آب » و « شير » و « شراب طهور » و « عسل » اشاره شده كه ممكن است اولى براى رفع تشنگى است ، دومى تغذيه ، سومى نشاط ، و چهارمى لذت و قوت مىآفريند .
هامش
( 1 ) باز در تركيب اين جمله بحثهاى زيادى شده و مناسبتر از همه اين است آيه تقديرى دارد و آن چنين است « ا فمن هو خالد الجنة التي هذه صفاته كمن هو خالد فى النار » .