اصلى زندگى دنيا كه آزمودگى و پرورش قدرت ايمان و ارزشهاى ديگر انسانى است تامين مىگردد .
اگر مؤمنان كنارى مىنشستند و سرگرم زندگى تكرارى روزانه بودند ، و هر موقع گروه مشرك و ظالمى قيام مىكرد خداوند با نيروى غيبى و از طريق اعجاز آنها را درهم مىكوبيد ، جامعه اى بىارزش ، خمود ، سست ، ضعيف و ناتوان به وجود مىآمد كه از ايمان و اسلام نامى بيشتر نداشت .
خلاصه اينكه خداوند براى استقرار آئينش نيازى به پيكار ما ندارد ، اين ما هستيم كه در ميدان مبارزه با دشمن پرورش مىيابيم و نيازمند به اين پيكار مقدسيم .
همين معنى در آيات ديگر قرآن به صورتهاى ديگر بازگو شده است ، در سوره آل عمران آيه 142 مىخوانيم : أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّه الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ : « آيا چنان پنداشتيد كه شما با ادعاى ايمان وارد بهشت خواهيد شد در حالى كه هنوز خداوند مجاهدان شما و صابران را مشخص نساخته است » ؟
و در آيه قبل از آن آمده : وَلِيُمَحِّصَ اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكافِرِينَ :
« هدف اين است كه خداوند ( در سايه اين پيكارها ) افراد با ايمان را خالص گرداند و كافران را نابود سازد » .
در آخرين جمله آيه مورد بحث از شهيدانى كه در اين پيكارها جان شيرين خود را از دست مىدهند ، و حق بزرگى بر جامعه اسلامى دارند ، سخن به ميان آورده مىگويد : « كسانى كه در راه خدا كشته شدند خداوند اعمالشان را هرگز نابود نمىكند » ( * ( وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّه فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ ) * ) .
زحمات و رنجها و ايثارهاى آنها از ميان نمىرود ، همه در پيشگاه خدا محفوظ است ، در اين دنيا نيز آثار فداكاريهاى آنها باقى مىماند ، هر بانگ « لا إله
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 403
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٠٣